Kumanova po merr flakë,
e është lyer në lot e gjakë…
Sytë ju dalshin, t`ju bëhen shtatë,
janë tanët, SHQIPËTARË…
Kumanovës po i bejmë sehir,
e po ja ndjejmë klithmat në gji.
Pse o ne Ilirë të mjerë,
pse kaq poshtë emri t`na bjerë?
Kumanovës gjak e lot,
të gjitha po i shkojnë kot.
I kemi lënë vetëm në luftë
si një dele pa një tufë!
Kumanovën e përçamë,
për bythën në kolltuk rehat.
Ngrihuni o bythëthatë,
se I kemi në një gjak.
Dheuuuu
dheu po i ha SHQIPET TONA n`ato anë.
Dheu ngopet plot me gjak,
që dy korba të hanë rehat.
Kumanovës t`i ruajmë tymin?
Të strukemi si kurrë më parë?
KAPNI ARMËT MOR QYQARË,
TË SHKOJMË SA MË PARË,
I KEMI SHQIPËTARË.
Mos i shani për gjithë ç`bënë,
se sirrën syve ja u hodhnë.
Por faji m`i madh qe i ynë,
ja lam në dorë turqve të ndyrë.
C`rrijmë më e kuvendojmë?
Ata lartë s`po reagojnë!
Jemi popull kokëfortë,
Kumanovën ta clirojmë.
